ركعت باشد ، نماز باطل است واگر نه باطل نيست . نيت مسأله 952 - انسان بايد نماز را به قصد قربت - چنان كه در وضو گذشت وبا اخلاص به جا آورد ، ولازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند ، يا بر زبان جارى كند ، مثل آن كه بگويد : ( چهار ركعت نماز ظهر مى خوانم براي انجام فرمان خداوند ) بلكه در نماز احتياط جايز نيست به زبان بگويد . مسأله 953 - اگر در نماز ظهر يا در نماز عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز مى خوانم ومعين نكند ظهر است يا عصر - نه تفصيلا ونه اجمالا - نماز أو باطل است ، ومقصود از نيت اجمالي اين است كه مثلا نسبت به نماز ظهر قصد كند كه آنچه أول بر من واجب شده به جا مى آورم . ونيز كسى كه مثلا قضاى نماز ظهر بر أو واجب است ، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر را بخواند ، بايد نمازى را كه مى خواند در نيت - اگر چه اجمالا - معين كند ، مثلا نسبت به قضاى نماز ظهر ، نيت كند آنچه را كه أول به ذمهء من آمده به جا مى آورم . مسأله 954 - انسان بايد از أول تا آخر نماز به نيت خود باقي باشد ، پس اگر در بين نماز به طورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مى كنى ؟ نداند چه بگويد ، نمازش باطل است . مسأله 955 - انسان بايد فقط براي خداوند عالم نماز بخواند ، پس كسى كه ريا كند ، يعنى براي نشان دادن به مردم نماز بخواند ، نمازش باطل است ، خواه فقط براي مردم باشد يا خدا ومردم هر دو را در نظر بگيرد . مسأله 956 - اگر قسمتى از نماز را هم براي غير خدا به جا آورد نمازش باطل است ، بلكه اگر نماز را براي خدا به جا آورد ولى براي نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى مثل مسجد ، يا در وقت مخصوصى مثل أول وقت ، يا به طرز مخصوصى مثلا با جماعت نماز بخواند ، نمازش باطل است ، وبنابر احتياط